Η Αγγελική Κρανία έχει Λεύκη και γνωρίζει πόσο ξεχωριστή είναι

 • Diversity  • Η Αγγελική Κρανία έχει Λεύκη και γνωρίζει πόσο ξεχωριστή είναι
aggeliki krania 1

Η Αγγελική Κρανία έχει Λεύκη και γνωρίζει πόσο ξεχωριστή είναι

Η Αγγελική είναι 23 ετών και ζει στο Διόνυσο. Έχει αποφοιτήσει από το Αρσάκειο Τοσίτσειο Σχολείο Εκάλης, το ΤΕΦΑΑ Αθηνών με ειδικότητα κολύμβηση και πραγματοποεί το Master της στο Sport Management. Εργάζεται ως καθηγήτρια φυσικής αγωγής (κολύμβηση) στο Αρσάκειο καθώς και ως υπάλληλος υποδοχής σε ένα ξενοδοχείο στο κέντρο της Αθήνας. Έκανε πολλά χρόνια πρωταθλητισμό στην κολύμβηση, αποκτώντας πανελλήνιες νίκες. Η καθημερινή προπόνηση της έμαθε να μην τα παρατάει και να έχω περίσσεια υπομονή και επιμονή. Με αυτές τις αρετές υποδέχτηκε και αντιμετώπισε τη Λεύκη, η οποία εμφανίστηκε στη ζωή της από 8 ετών. Βίωσε την παιδική της ηλικία με ερωτήσεις περιέργειας για τα σημάδια της από τους συμμαθητές της αλλά σήμερα διδάσκει τη διαφορετικότητα στους δικούς της μαθητές.

Αυτή είναι η δική της ιστορία αποδοχής της Λεύκης,

Σε ποιά ηλικία ανακάλυψες ότι έχεις λεύκη και πώς έγινε αυτό;

Ανακάλυψα ότι έχω λεύκη σε ηλικία 8 ετών. Τα πρώτα σημάδια εμφανίστηκαν στο λαιμό μου και στη συνέχεια εμφανίστηκαν νέα σημάδια στους αστραγάλους μου. Στην αρχή, λόγω του ότι είμαι η πρώτη στη οικογένεια μου που εμφάνισε λεύκη, οι γονείς μου με παρέπεμψαν σε πολλούς δερματολόγους, προκειμένου να διαμορφώσουμε την τελική άποψη αλλά και τη κατάλληλη θεραπεία με βάση τους ειδικούς. Η οικογένεια μου με στήριξε σε όλη τη διαδικασία από τα πρώτα σημάδια μέχρι την σταθεροποίηση της νόσου.

Ποιά ήταν η πρώτη σου σκέψη όταν είδες τα πρώτα σημάδια;

Η πρώτη μου σκέψη όταν είδα τα σημάδια ήταν, «γιατί σε μένα;» καθώς και για ποιό λόγο μου συνέβη αυτό. Οι γονείς μου προσπαθούσαν να με ησυχάσουν και να με παρηγορήσουν, γιατί όπως είναι αντιληπτό, εγώ βλέποντας τη λεύκη να επεκτείνεται, άρχισα να αγχώνομαι και να στεναχωριέμαι. Η πρόοδος της νόσου ήταν αρκετά γρήγορη. Αναλυτικότερα, μετά τα πρώτα σημάδια η λευκή επεκτάθηκε πάρα πολύ στο σώμα μου, με αποτέλεσμα ξαφνικά να συνειδητοποιώ ότι ο κόσμος το προσέχει, με παρατηρεί εξονυχιστικά και αυτό με έκανε να αισθάνομαι άβολα. Συγκεκριμένα θυμάμαι πολύ χαρακτηριστικά, ότι όταν εμφανίστηκε η λεύκη στα πόδια μου ήταν καλοκαίρι και η εξάπλωση της ήταν έντονη και εμφανής, η μητέρα μου προσπαθούσε να με καθησυχάσει και να με πείσει ότι οι γύρω μου παρατηρούσαν τα ψηλά μου πόδια.

Πώς αντιμετωπίζεις τη λεύκη; Κάνεις κάποια θεραπεία; Ακολουθείς κάποια συγκεκριμένη διατροφή;

Για την αντιμετώπιση της λεύκης χρησιμοποίησα αρκετές θεραπείες, πριν εφαρμόσω τη θεραπεία που λειτούργησε εν τέλει σε μένα, την ομοιοπαθητική. Η θεραπεία που έκανα είχε εκπληκτικά αποτελέσματα με τη λεύκη μου να υποχωρεί από πολλά σημεία. Για πολλά χρόνια έκανα θεραπεία μέχρι που παρατήρησα ότι για 6 χρόνια (κατά τη διάρκεια της εφηβείας) δεν είχα παρατηρήσει κάποια ουσιαστική διαφορά. Στη συνέχεια αποφάσισα να σταματήσω τη θεραπεία γιατί συνειδητοποίησα ότι η επέκταση ή η υποχώρηση της είναι βασισμένη στη δική μου ψυχολογία και αντιμετώπιση των πραγμάτων. Αντιλήφθηκα ακόμα, ότι σε περιόδους μεγάλου stress και στεναχώριας έβγαζα καινούργια σημάδια ενώ όταν ήμουν πιο χαλαρή η λεύκη μου παρέμεινε στην ίδια κατάσταση.

Θυμάμαι πολύ χαρακτηριστικά, ότι όταν εμφανίστηκε η λεύκη στα πόδια μου ήταν καλοκαίρι και η εξάπλωση της ήταν έντονη και εμφανής, η μητέρα μου προσπαθούσε να με καθησυχάσει και να με πείσει ότι οι γύρω μου παρατηρούσαν τα ψηλά μου πόδια.

Πώς είναι η ζωή σου σήμερα, ζώντας με λεύκη; Έχεις αποδεχτεί τη διαφορετικότητά σου;

Η ζωή μου έχει περάσει από πολλές μεταπτώσεις στη ψυχολογία μου και στη αποδοχή του εαυτού μου. Συγκεκριμένα θυμάμαι χαρακτηριστικά όταν ήμουν στο δημοτικό, όλα τα παιδάκια με ρωτούσαν τι έχω στα πόδια μου και στα χέρια μου και θυμόμουν πολύ καθαρά ότι με ενοχλούσε αφάνταστα το γεγονός ότι με παρατηρούσαν και με ρωτούσαν όλοι «τι έχεις;», «πως το έπαθες;», «σε πονάει;». Οι φίλοι μου σε εκείνη τη περίοδο της ζωής μου, μού στάθηκαν πολύ και με υποστήριξαν ενάντια στη άγνοια και στη περιέργεια των υπολοίπων. Όσο μεγάλωνα είχα διάφορά μικρό προβληματάκια στη ζωή μου και στιγμές που επιθυμούσα να μην έχω τη λεύκη στο σώμα μου. Παρόλα αυτά, από τα 16 μου χρόνια και μετά αντιλήφθηκα ότι αυτό που έχω στο σώμα μου είναι κάτι διαφορετικό που με διαφοροποιεί από όλους τους άλλους και ότι δεν θα έπρεπε να το κρύβω ούτε να νιώθω μειονεκτικά λόγω αυτού.

Επηρέασε η λεύκη την προσωπική και επαγγελματική σου ζωή;

Η λεύκη δεν επηρέασε ποτέ τη προσωπική και επαγγελματική μου ζωή. Όσον αφορά στην προσωπική, όλοι οι φίλοι μου καθώς και οι άνθρωποι που ήταν δίπλα μου το έβλεπαν σαν κάτι όμορφο και διαφορετικό. Πολλοί μου παρότρυναν να προωθήσω τη διαφορετικότητα μου όπως κάνουν πολλοί, προκείμενου και άλλοι άνθρωποι που έχουν οποιοδήποτε σημάδι να νιώσουν όμορφοι αλλά και ευχαριστημένοι, να δουν τη διαφορετικότητα τους σαν ευλογία και όχι σαν κατάρα. Μέσα από τις διαπροσωπικές σχέσεις που ανέπτυξα, συνειδητοποίησα ότι το πώς θα σε δει κάποιος συνάνθρωπός σου, βασίζεται πάνω στο πώς βλέπεις εσύ τον εαυτό σου αλλά και τις αξίες και τα βιώματα του άλλου.

Όσον αφορά στην επαγγελματική μου ζωή, είμαι καθηγήτρια φυσικής αγωγής, δηλαδή χρησιμοποιώ το σώμα μου για τη δουλειά μου και αυτό μου έδωσε τη δύναμη αλλά και την ευκαιρία οι μαθητές μου να βλέπουν καθημερινά έναν άνθρωπο με διαφορετικό δέρμα από αυτούς, να τους διδάσκει. Στην αρχή, έχουν την επιθυμία να μάθουν τι είναι αυτό αλλά στη συνέχεια δεν τους κάνει εντύπωση – δηλαδή με μαθαίνουν και με αγαπούν για αυτό που είμαι όπως ακριβώς είμαι. Πιστεύω έτσι τους διδάσκω ένα επιπλέον μάθημα, ότι υπάρχει η διαφορετικότητα σε αυτό το κόσμο όπου δεν τη πολεμάμε αλλά την αγκαλιάζουμε και την σεβόμαστε.

Μέσα από τις διαπροσωπικές σχέσεις που ανέπτυξα, συνειδητοποίησα ότι το πώς θα σε δει κάποιος συνάνθρωπός σου, βασίζεται πάνω στο πώς βλέπεις εσύ τον εαυτό σου αλλά και τις αξίες και τα βιώματα του άλλου.

Πιστεύεις πως τα social media και το internet έχουν βοηθήσει ώστε να γίνει η λεύκη αποδεκτή στις μέρες μας;

Η αλήθεια είναι ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν βοηθήσει σε μεγάλο βαθμό να αποδεχτούμε τη διαφορετικότητα αλλά προωθούν και πάρα πολύ τη τελειότητα. Το θέμα είναι ο κάθε άνθρωπος πως θα λάβει όλες τις προσλαμβάνουσες δηλαδή από ποιά οπτική θα τις κοιτάξει. Υπάρχουν μοντέλα με λεύκη που έχουν κάνει παγκόσμια καριέρα αλλά υπάρχει ακόμα η πεποίθηση ότι η ομορφιά βρίσκεται στη τελειότητα και πολλοί άνθρωποι την επιζητούν με λάθος τρόπο και προσέγγιση. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι βγαίνουν από το «καβούκι» τους ύστερα από υπεράνθρωπες προσπάθειες προηγουμένων , αλλά και πάλι συνεχίζει να υπάρχει το bullying αλλά και άλλες μορφές ψυχολογικής βίας σε μειονότητες ή σε ανθρώπους διαφορετικούς.

Ποιά συμβουλή θα έδινες σε όποιον ζει με λεύκη και φοβάται να το αποδεχτεί;

Η συμβουλή που θα έδινα είναι να μην αγχώνονται και να μην στεναχωριούνται. Η ζωή είναι όμορφη και ο κάθε ένας από εμάς είναι διαφορετικός και μοναδικός. Να μάθουν να εμπιστεύονται τον εαυτό τους και ότι η ζωή τους επιφυλάσσει. Δεν μας λείπει τίποτα, είμαστε απόλυτα υγιείς και μπορούμε να επιτύχουμε ότι επιθυμούμε αρκεί να πιστέψουμε σε εμάς και στις δυνατότητες μας. Μάθε να αγαπάς τον εαυτό σου και θα δεις το κόσμο να αλλάζει γύρω σου, να γίνεται πιο όμορφος, πιο ανεκτικός και καλύτερο μέρος για όλους εμάς που ζούμε σε αυτόν.

Η ζωή είναι όμορφη και ο κάθε ένας από εμάς είναι διαφορετικός και μοναδικός. Μάθε να αγαπάς τον εαυτό σου και θα δεις το κόσμο να αλλάζει γύρω σου, να γίνεται πιο όμορφος, πιο ανεκτικός και καλύτερο μέρος για όλους εμάς που ζούμε σε αυτόν.

Πώς κάνεις Pin-To-Life; Τι σου δίνει αισιοδοξία στην καθημερινότητά σου;

Αισιοδοξία μου δίνει το γεγονός ότι είμαι υγιής, έχω ανθρώπους γύρω μου που μ΄ αγαπούν, είμαι δημιουργική και έχω τη ικανότητα αλλά και τη δυνατότητα να κυνηγήσω ότι θέλω στη ζωή. Η ευτυχία, η αγάπη και η αισιοδοξία πηγάζει από μέσα μας. Πρώτα πρέπει να αγαπήσουμε τον εαυτό μας και μετά θα μας αγαπήσουν οι γύρω μας. Τέλος, να έχουμε ανθρώπους γύρω μας που μας αγαπούν για αυτό που είμαστε και για αυτά που πρεσβεύουμε, να μην συμβιβαστούμε για τίποτα λιγότερο από αυτό που εμείς έχουμε ανάγκη. Η οικογένεια και οι φίλοι μου είναι τα πιο σημαντικά πρόσωπα της ζωής μου που με βοηθούν να ξεπερνάω τα εμπόδια, τις δυσκολίες και να αντικρύζω τη ζωή με αισιοδοξία και κουράγιο.

Είμαι η Μαίρη και είμαι η εμπνεύστρια και δημιουργός του PINTOLIFE. Ζώντας η ίδια με λεύκη τα τελευταία 13 χρόνια, γνωρίζω τις δυσκολίες και τις ευτυχίες της ποικιλομορφίας και της συμπερίληψης και έχω αφοσιωθεί πλέον στην ανάδειξή τους. Ταξιδεύω σε ολόκληρο τον κόσμο από το 2006 ως VIP Αεροσυνοδός και Travel Blogger και στόχος μου είναι να εμπνέω και να υποστηρίζω καθημερινά όσους ονειρεύονται μία επιτυχημένη καριέρα και μία ισορροπημένη ζωή, απαλλαγμένη από αρνητικά συναισθήματα.

Founder
Skip to content
This Website is committed to ensuring digital accessibility for people with disabilitiesWe are continually improving the user experience for everyone, and applying the relevant accessibility standards.
Conformance status