Νίκος Παπαγγελής: ο αθλητής της Εθνικής Ομάδας ΑμεΑ-σύμβολο αισιοδοξίας

 • Voices  • Pinto People  • Νίκος Παπαγγελής: ο αθλητής της Εθνικής Ομάδας ΑμεΑ-σύμβολο αισιοδοξίας
papaggelis 1

Νίκος Παπαγγελής: ο αθλητής της Εθνικής Ομάδας ΑμεΑ-σύμβολο αισιοδοξίας

Όταν γνωρίζεις τον Νίκο Παπαγγελή, περιμένεις τον νέο αθλητή που καταφέρνει, παρά τον ακρωτηριασμό του, να προπονείται στο ποδήλατο, να είναι δυνατός και να ξεπερνάει εμπόδια. Αλλά βρίσκεις πολλά περισσότερα που δεν φαντάζεσαι. Απίστευτα θετική ενέργεια, χαρά, αισιοδοξία και ένα μυαλό που φαίνεται να έχει βάλει σε τάξη ζητήματα που άλλοι χρειάζονται δεκαετίες για να απαντήσουν. Ο 21χρονος αθλητής που έχασε το αριστερό του πόδι στα 15, λόγω καρκίνου, ανήκει σήμερα στην Εθνική Ομάδα ΑμεΑ και θέλει να μας κάνει περήφανους στους φετινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο και φυσικά, να συνεχίσει να μας κάνει για πολλά χρόνια ακόμα.

Διαγνώστηκες με καρκίνο πρώτη φορά στην ηλικία των 12. Τι συνέβη;

Διαγνώστηκα το 2012 με καρκίνο και πιο συγκεκριμένα οστεοσάρκωμα στον αριστερό μηρό. Ένιωθα υπερβολικό πόνο στο συγκεκριμένο σημείο, όταν το άγγιζα ήταν σαν με κόβουν με μαχαίρι. Έκανα τις απαραίτητες εξετάσεις, την βιοψία και αφού διαγνώστηκα με καρκίνο, ξεκίνησα αμέσως χημειοθεραπείες και έπειτα χειρουργείο. Κάπως έτσι πέρασε η πρώτη φάση του καρκίνου. Το ξεπέρασα και όλα ήταν καλά μέχρι που μετά από έναν χρόνο, διαγνώστηκα με την ίδια μορφή καρκίνου, στο ίδιο σημείο, σε πιο επιθετική μορφή. Αυτήν τη φορά, η μόνη λύση για να ζήσω ήταν ο ακρωτηριασμός του αριστερού μου ποδιού.

Ποια ήταν συναισθήματα όταν σου είπαν πως θα χρειαστεί να ακρωτηριαστείς;

Στην αρχή ήταν ένα τεράστιο σοκ, δεν το δέχτηκα. Ήμουν σε μια πολύ ευαίσθητη ηλικία και οι φόβοι μου για το τι θα ακολουθήσει μετά από αυτό ήταν τεράστιοι. Έβαλα τα κλάματα και ήμουν αρνητικός σε αυτό το ενδεχόμενο. Δεν ήθελα να χάσω το πόδι μου. Μετά το πρώτο σοκ, που κράτησε ένα βράδυ κυριολεκτικά, το διαχειρίστηκα πολύ ψύχραιμα. Σηκώθηκα το επόμενο πρωί, αφού είχα σκεφτεί όλο το βράδυ τα πάντα και είπα «πάμε να το κάνουμε, μετά από αυτό, όλα θα είναι καλά και πάλι». Ανυπομονούσα να γίνει, για να μην ξαναπάω σε νοσοκομείο.

Τι σε βοήθησε να διαχειριστείς την συνέχεια;

Ήμουν πολύ τυχερός, διότι σε αυτές τις στιγμές, με βοήθησε πολύ το γεγονός ότι είχα δίπλα μου τους γονείς μου, τα αδέρφια μου, τους φίλους που από την πρώτη στιγμή που το μάθαμε ήταν εκεί και μου έδιναν δύναμη να συνεχίσω. Χωρίς αυτούς, πραγματικά δεν θα ήμουν εδώ που είμαι σήμερα.

papaggelis 4
Photo by MANES

Ήσουν πολύ μικρός όταν σου συνέβησαν αυτά τα γεγονότα και μάλλον, τόσο εσύ όσο και οι σχέσεις σου με τους άλλους διαμορφωθήκατε παράλληλα. Πώς είναι αυτή η συνθήκη;

Στην αρχή σίγουρα χρειάζεται λίγος χρόνος να αποδεχτείς τον εαυτό σου και να νιώσεις 100% εντάξει με την αναπηρία σου. Αποδέχτηκα τον εαυτό μου, αγάπησα την αναπηρία μου και αυτό πιστεύω περνάει και στον κόσμο. Ο κόσμος με αντιμετωπίζει σαν Νίκο και όχι σαν Νίκο που του λείπει ένα πόδι. Το θέμα με το άλλο φύλο ήταν κάτι που με απασχολούσε μπορώ να πω. Αλλά η αντιμετώπιση είναι η ίδια με το αν είχα δυο πόδια και καμία αναπηρία. Βασικά καλύτερη, πιστεύω η αναπηρία τραβάει τα βλέμματα με την καλή έννοια στην συγκεκριμένη περίπτωση

Ο αθλητισμός τι ρόλο έπαιξε στην περιπέτεια της υγείας σου;

Ο αθλητισμός πραγματικά είναι αυτό που με έκανε να ξαναβρώ την όρεξη για την ζωή, είναι τα πάντα για μένα. Ήταν το πρώτο πράγμα που με έκανε να νιώσω και πάλι δυνατός και ικανός. Το ποδήλατο πιο συγκεκριμένα με κάνει να νιώθω ελεύθερος και ανίκητος.

Ποιοι είναι οι στόχοι σου και τα όνειρά σου και ως αθλητής, αλλά και ως Νίκος;

Οι στόχοι είναι πολλοί και εύχομαι να τους πετύχω όλους. Άμεσος  στόχος μου είναι η πρόκριση και η συμμετοχή στους Παραολυμπιακούς αγώνες του Τόκιο 2021. Τα όνειρα πιστεύω είναι για αυτούς που κοιμούνται, οπότε θα τους πω στόχους και όχι όνειρα. Θέλω στο μέλλον να κερδίσω ένα παραολυμπιακό μετάλλιο και μετάλλιο σε παγκόσμιο πρωτάθλημα. Σίγουρα όχι μια φορά.

Ελπίζω να είμαι υγιής και δυνατός, ώστε να συνεχίσω αυτό που κάνω για πολλά χρόνια. Πέρα από το αθλητικό κομμάτι, θα ήθελα να τελειώσω την σχολή μου στα ΤΕΦΑΑ και να ασχοληθώ με τον αθλητισμό  και τον αθλητισμό για ΑμεΑ. Να ανοίξω τον δικό μου χώρο και να κάνω αυτό που αγαπάω επάγγελμα.

papaggelis 2
Photo by MANES

Ο αθλητισμός πραγματικά είναι αυτό που με έκανε να ξαναβρώ την όρεξη για την ζωή, είναι τα πάντα για μένα. Ήταν το πρώτο πράγμα που με έκανε να νιώσω και πάλι δυνατός και ικανός.

Τι γνώμη έχεις για την κουλτούρα στην Ελλάδα σχετικά με τα Άτομα με Αναπηρία;

Πιστεύω ότι τα πράγματα στην Ελλάδα αρχίζουν να αλλάζουν σιγά σιγά ως προς το πως βλέπει ο υπόλοιπος κόσμος την αναπηρία. Φεύγουν τα ταμπού που υπήρχαν και διαχώριζαν τα ΑμεΑ σαν μια ξεχωριστή κατηγορία ανθρώπων με διαφορετικά δικαιώματα και ευκαιρίες. Τα πράγματα είναι άσχημα όσον αναφορά στις δομές που υπάρχουν. Είτε αυτό συμβαίνει στους δρόμους, όπου για να κινείται ένα άτομο με αναπηρία για μια απλή βόλτα είναι ένας άθλος, είτε στα πανεπιστήμια όπου δεν υπάρχουν δομές να στηρίξουν τους φοιτητές με αναπηρία. Σε αυτόν τον τομέα είμαστε πολύ πίσω και σίγουρα πρέπει να αλλάξουν πολλά πράγματα.

Τι θα πρότεινες, προκειμένου να αλλάξει αυτή η κουλτούρα;

Απλά πράγματα χρειάζονται και είναι τα αυτονόητα. Να αντιμετωπίζουμε τα άτομα με αναπηρία σαν ανθρώπους με ίδια δικαιώματα και ίδιες ανάγκες για ζωή. Όσον αφορά στις δομές, να υπάρχει σεβασμός που σημαίνει να μην κάνουμε την ζωή των Ατόμων με Αναπηρία δύσκολη. Για παράδειγμα, το παρκινγκ σε ράμπες ή σε θέσεις για ΑμεΑ.

papaggelis 5
Photo by MANES

Απλά πράγματα χρειάζονται και είναι τα αυτονόητα. Να αντιμετωπίζουμε τα άτομα με αναπηρία σαν ανθρώπους με ίδια δικαιώματα και ίδιες ανάγκες για ζωή.

Θα άλλαζες κάτι από όσα συνέβησαν;

Δεν θα άλλαζα τίποτα από όσα μου συνέβησαν και έζησα. Νιώθω ευλογημένος για την κάθε δυσκολία που μου έχει έρθει στην ζωή μου. Με έκαναν πιο δυνατό άνθρωπο, με έκαναν  να δω διαφορετικά την ζωή και να ζω την κάθε στιγμή ξεχωριστά. Έμαθα μέσω αυτών να εκτιμάω απλά καθημερινά  πράγματα. Άλλωστε η ζωή, χωρίς δυσκολίες θα ήταν βαρετή.

Είσαι τόσο αισιόδοξος και θετικός. Από πού που αντλείς όλη αυτήν την θετική ενέργεια;

Η ζωή είναι ωραία και ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να σου συμβεί το επόμενο λεπτό. Αν θα ζεις, αν θα είσαι όρθιος, αν θα βλέπεις. Δεν υπάρχει λόγος να μην είσαι θετικός. Και επειδή έχω ζήσει στιγμές που «σήμερα είσαι, αύριο μπορεί να μην είσαι» προσπαθώ να έχω πάντα αυτήν την θετική ενέργεια. Οπότε αντλώ αυτήν την ενέργεια από εκείνες τις σκοτεινές μέρες.


Είμαι η Μαρία και έχω σπούδασει επικοινωνία, δημόσιες σχέσεις και πολιτικές επιστήμες, αλλά έγραφα από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Στα 30 μου, έκανα το σπουδαιότερο ταξίδι της ζωής μου, αυτό με τον καρκίνο, στο οποίο έμαθα υπέροχα πράγματα για τον εαυτό μου, για τους άλλους και για τη ζωή. Ανήκω στην ομάδα του PintoLife, γιατί θα ήθελα πολύ να μοιραστώ όσα έμαθα, αλλά και όσα έρχονται.

Skip to content
This Website is committed to ensuring digital accessibility for people with disabilitiesWe are continually improving the user experience for everyone, and applying the relevant accessibility standards.
Conformance status