Η Νάντια Γκαρέτσα ζει με Σκλήρυνση Κατά Πλάκας και το έχει αποδεχτεί

 • Diversity  • Η Νάντια Γκαρέτσα ζει με Σκλήρυνση Κατά Πλάκας και το έχει αποδεχτεί

Η Νάντια Γκαρέτσα ζει με Σκλήρυνση Κατά Πλάκας και το έχει αποδεχτεί

Η Νάντια είναι 22 χρονών. Ζει στις Σέρρες και έχει τελειώσει αισθητική. Η Σκλήρυνση Κατά Πλάκας μπήκε στη ζωή της πριν από ένα χρόνο και μέσα από αυτή την εμπειρία ζωής έμαθε να φροντίζει και να αγαπά περισσότερο τον εαυτό της. Αγαπημένη της φράση “πίστεψε ό,τι μπορείς και απλά κάνε το”. Είναι ένα κορίτσι χαμογελαστό και αισιόδοξο, γιατί έχει αντιληφθεί πως κάθε μέρα έχει να της προσφέρει και μια ακόμη εμπειρία.

Αυτό είναι το δικό της ταξίδι αποδοχής.

Σε ποια ηλικία και πως ανακάλυψες ότι έχεις σκλήρυνση κατά πλάκας;

Τη ΣΚΠ την ανακάλυψα πέρυσι στα 21 μου. Ξεκίνησε τον Μάρτιο του ’19 με οπτική νευρίτιδα του δεξιού οφθαλμού. Ξύπνησα και έβλεπα «ομίχλη». Την 3η ημέρα πήγα στο Γενικό Νοσοκομείο της πόλης μου ως επείγον και 2 ημέρες αργότερα ως ραντεβού εξωτερικών ιατρείων. Είχα 4/10 οπτική οξύτητα, με έστειλαν στο νευρολογικό όπου και μου έγραψαν την 1η μαγνητική εγκεφάλου και οπτικού νεύρου. Μετά τα αποτελέσματα της μαγνητικής τομογραφίας ακολούθησε η εισαγωγή μου στο Γ.Ν Παπανικολάου όπου έγιναν η παρακέντηση μυελού των οστών και όλες οι απαραίτητες αιματολογικές εξετάσεις.

Ποια ήταν η πρώτη σου σκέψη όταν πήρες τα αποτελέσματα;

Στην αρχή βρισκόμουν σε άρνηση, ξέρετε είναι δύσκολο στα 21 σου να έρχεσαι αντιμέτωπος με ένα αυτοάνοσο νόσημα και μάλιστα πολλά υποσχόμενο. Οι πρώτες μου σκέψεις μόνο θετικές δεν ήταν, σκεφτόμουν μόνο αρνητικά και πέρασα μια πολύ κυκλοθυμική περίοδο. Τα έβαλα με τον εαυτό μου και θυμάμαι με «μάλωνα» που εξαιτίας μου βρέθηκα σε αυτή την κατάσταση. Στην πορεία άρχισα να το σκέφτομαι κάπως καλύτερα και με τη βοήθεια του ψυχολόγου ξεκίνησα να βάζω τις σκέψεις μου στη σειρά.

Ποιες δυσκολίες αντιμετωπίζεις στην καθημερινότητα σου;

Δεν αντιμετωπίζω σοβαρές δυσκολίες, διότι κινητικά είμαι καλά, όπως και ο λόγος μου είναι καλός. Όπως λένε και όλοι όσοι με ζούνε μιλάω πολύ. Έχω πόνο στα γόνατα και με δυσκολεύει να σηκωθώ το πρωί από το κρεβάτι αλλά τα καταφέρνω, εύκολη κούραση και φυσικά με διαλύει η πολύ ζέστη. Εμείς οι σκληρυντικοί αγαπάμε το κρύο, όχι επειδή απαραίτητα μας αρέσει αλλά επειδή νιώθουμε καλά. Χρειαζόμαστε σταθερές θερμοκρασίες και όχι πολλές καιρικές αλλαγές.

Ζω την κάθε μου μέρα σαν να είναι η τελευταία, διότι με τη φίλη μου τη σκλήρυνση ποτέ δε ξέρεις πως θα είσαι αύριο που θα ξυπνήσεις. Κάθε ημέρα είναι και μια προετοιμασία για την επόμενη, εάν φερθείς σωστά θα σου φερθεί και αυτή.

Κανείς κάποια θεραπεία; Ακολουθείς κάποια συγκεκριμένη διατροφή;

Αυτό το κομμάτι λοιπόν ήταν που με δυσκόλεψε παραπάνω. Θεραπεία δε παίρνω επειδή ακόμη δε τη χρειάζομαι. Όσον αφορά τη διατροφή, ότι ήξερα κομμένο. Η διατροφή μου είναι πλούσια σε λαχανικά και φρούτα, Ω3 λιπαρά, καθόλου χοιρινό και μόνο μοσχαρίσιο χωρίς λίπος κρέας. Fast food και γαριδάκια, πατατάκια κομμένα (με λύπη το λέω). Βιολογικά προϊόντα χωρίς γλουτένη και σόγια, επίσης ότι καταναλώνω έχει μέσα κουρκουμά. Δύσκολη διατροφή όταν έχεις μάθει να τρως ό,τι θέλεις.

Πώς είναι η ζωή σου σήμερα ζώντας με τη νόσο; Έχεις αποδεχτεί τη διαφορετικότητα σου;

Μετά από πολλά σκαμπανεβασματα, άπειρες ώρες σκέψεις, θυμού και αρνητικότητας έχω αποδεχτεί απόλυτα την ΣΚΠ και πλέον είναι η κολλητή μου φίλη η οποία ζει μέσα μου και είναι 24 ώρες το 24ωρο μαζί μου. Αυτό είναι η σκλήρυνση, για να σου φερθεί καλά πρέπει να της φερθείς και εσύ, να την αποδεχτείς και να την καταλάβεις. Συγκεκριμένα πλέον έμαθα να «ακούω» το σώμα μου, προσπαθώ να μην αγχώνομαι και να μη στρεσάρω τον εαυτό μου. Αγαπάω τη Νάντια και πάλεψα πολύ αυτό το διάστημα για να την αγαπήσω.

Ζω την κάθε μου μέρα σαν να είναι η τελευταία, διότι με τη φίλη μου τη σκλήρυνση ποτέ δε ξέρεις πως θα είσαι αύριο που θα ξυπνήσεις. Κάθε ημέρα είναι και μια προετοιμασία για την επόμενη, εάν φερθείς σωστά θα σου φερθεί και αυτή, όπως προανέφερα.

Επηρέασε η νόσος την προσωπική και επαγγελματική σου ζωή;

Η προσωπική μου ζωή επηρεάστηκε μόνο στο κομμάτι της φιλίας, είμαι άνθρωπος που δεν του αρέσει να τον λυπούνται και γι’αυτό ξεχώρισα τους αληθινούς φίλους που έδειξαν ότι νοιάζονται πραγματικά για εμένα. Βρίσκομαι σε σχέση 2 χρόνια με έναν θαυμάσιο άνθρωπο, που από την αρχή μέχρι και τώρα είναι δίπλα μου και περπατάει μαζί μου σε αυτόν τον δρόμο που διάλεξε η ζωή για εμένα, έχει αποδεχτεί την πάθηση μου και είναι το στήριγμα μου και στις άσχημες μέρες μου, τον αγαπώ για αυτό που είναι και τον ευχαριστώ που μου μαθαίνει κάθε μέρα τι θα πει αγάπη, δύναμη και ευτυχία.

Μεγάλο ρόλο παίζει και η οικογένειά μου, η μητέρα μου στην αρχή θυμάμαι φοβήθηκε πολύ αλλά ήταν και συνεχίζει να είναι βράχος δίπλα μου και ας είναι υπερβολική σε κάποια πράγματα, το κάνει για το καλό μου και μόνο…ξέρετε οι μανούλες όταν πονάμε εμείς 1 φορά εκείνες πονάνε 10. Όσον αφορά την επαγγελματική οδό με λύπη θα πω ότι είμαι άνεργη, όχι επειδή δε μπορώ και δε θέλω να δουλέψω αλλά επειδή οι εργοδότες είναι λίγο «απαίδευτοιι» σχετικά με την ΣΚΠ και δε μπορούν να συνεργαστούν μαζί μου λόγω της πάθησης μου. Μάλιστα θυμάμαι κάποιος όταν το ανέφερα γιατί εννοείται πως δε θα το κρύψω, έκανε 5 βήματα πίσω λες και θα κολλήσει ΣΚΠ.

Πιστεύεις πως τα Social media και το internet έχουν βοηθήσει ώστε να γίνει η νόσος αποδεκτή στις μέρες μας;

Πλέον ο κόσμος ασχολείται αρκετές ώρες της ημέρας με το internet, όμως πιστεύω ότι το 30% θα ασχοληθεί να διαβάσει και να ενημερωθεί όχι μόνο με τη σκλήρυνση αλλά γενικά με διάφορες αυτοάνοσες παθήσεις. Στο internet υπάρχουν πολλά που μπορεί να μάθει κάποιος για τη ΣΚΠ και μπορεί να ενημερωθεί για το τι ακριβώς είναι. Οπότε καταλήγω ότι υπάρχουν οι κατάλληλες σελίδες για να ενημερωθείς αρκεί να το θέλεις.

Ποια συμβουλή θα έδινες σε όποιον ζει με τη νόσο και φοβάται να το αποδεχτεί;

Γνωρίζω πόσο δύσκολο είναι να αποδεχτεί κάποιος όποια πάθηση και αν έχει, πόσο μάλλον τη σκλήρυνση που η πρώτη σκέψη είναι «θα βρεθώ σε αναπηρικό καροτσάκι». Είναι 5 στάδια άρνηση, απομόνωση, θυμός, διαπραγμάτευση και αποδοχή κάποιοι το αποδέχονται γρήγορα και κάποιοι άλλοι όχι, η συμβουλή μου αρχικά είναι να σκεφτούν θετικά και αισιόδοξα, να αγαπήσουν τον εαυτό τους και έπειτα να αποδεχτούν τη διαφορετικότητα τους.

Πώς κάνεις Pin-to-life; Τι σε «καρφιτσωνει» στη ζωή; Τι σου δίνει αισιοδοξία στην καθημερινότητα σου;

Πρώτος και βασικός παράγοντας που με κρατάει δυνατή είναι οι άνθρωποι που είναι δίπλα μου και με στηρίζουν. Επιπλέον, ένας ακόμη παράγοντας ο οποίος λειτουργεί θετικά στην καθημερινότητα μου, είναι η αισιοδοξία που τρέφω ως άνθρωπος. Εξάλλου ως προσωπικότητα προτιμώ την ποιότητα και όχι την ποσότητα. Τέλος, ένα συναίσθημα που κυριαρχεί μέσα μου είναι ο ζήλος μου για τη ζωή.

Είμαι η Μαίρη και είμαι η εμπνεύστρια και δημιουργός του PintoLife. Ζώντας η ίδια με λεύκη τα τελευταία 13 χρόνια, γνωρίζω τις δυσκολίες και τις ευτυχίες της διαφορετικότητας και έχω αφοσιωθεί πλέον στην ανάδειξή της. Ταξιδεύω σε ολόκληρο τον κόσμο από το 2006 ως VIP Αεροσυνοδός και Travel Blogger και στόχος μου είναι να εμπνέω και να υποστηρίζω καθημερινά όσους ονειρεύονται μία επιτυχημένη καριέρα και μία ισορροπημένη ζωή, απαλλαγμένη από αρνητικά συναισθήματα.

Founder