Ελπίδα Ασλανίδου: Η Λεύκη αποτελεί μέρος της κληρονομιάς μου

 • Diversity  • Ελπίδα Ασλανίδου: Η Λεύκη αποτελεί μέρος της κληρονομιάς μου

Ελπίδα Ασλανίδου: Η Λεύκη αποτελεί μέρος της κληρονομιάς μου

Η Ελπίδα Ασλανίδου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ξάνθη από πατέρα Έλληνα και μητέρα με ρίζες από την Αγγλία και την Ασία. Φοιτεί στην Α’ Λυκείου. Περνά αρκετές ώρες της ημέρας μελετώντας για το σχολείο όμως καταφέρνει πάντα να αφιερώνω και χρόνο για τον εαυτό της αλλά και για να ξετυλίγει τις καλλιτεχνικές της ανησυχίες. Ασχολείται με τη ζωγραφική από πολύ μικρή ηλικία το πιάνο, το αρμόνιο και τον χορό. Όπως πολλά παιδιά της ηλικίας της, έτσι και η Ελπίδα δεν έχει αποφασίσει ακόμα τι σπουδές θα ακολουθήσει, αλλά σίγουρα θα επιλέξει κάτι πέρα από τη πεπατημένη καθώς οι τέχνες της κεντρίζουν ιδιαίτερα το ενδιαφέρον. H Ελπίδα πάσχει από Λεύκη εδώ και αρκετά χρόνια, την έχει όμως αποδεχτεί.

Αυτό είναι το δικό της ταξίδι αποδοχής.

Σε ποιά ηλικία ανακάλυψες ότι έχεις λεύκη και πώς έγινε αυτό;

Πάσχω από λεύκη από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου! Εμφανίστηκε ένα λευκό σημάδι δεξιά από τα χείλια μου λίγους μήνες μετά τη γέννηση μου, οι γονείς μου με πήγαν σε έναν δερματολόγο και διαγνώστηκα τελικά με λεύκη. Στη δικιά μου περίπτωση είναι κληρονομικό, πιο συγκεκριμένα πηγαίνει ανά δύο γενιές.

Ποιά ήταν η πρώτη σου σκέψη όταν είδες τα πρώτα σημάδια;

Όσο ποιο μικρή ήμουν τόσο λιγότερη σημασία έδειχνα. Μεγαλώνοντας όμως και αρχίζοντας να συνειδητοποιώ κάποια πράγματα, τόσο ποιο δύσκολο γίνονταν να το αποδεχθώ και κύριος να -με- αποδεχθώ.

Πώς αντιμετωπίζεις τη λεύκη; Κάνεις κάποια θεραπεία; Ακολουθείς κάποια συγκεκριμένη διατροφή;

Σε γενικά πλαίσια δεν ακολουθώ καμία συγκεκριμένη θεραπεία ούτε διατροφή. Όταν εμφανίστηκε το πρώτο μου σημάδι ο δερματολόγος είχε δώσει στους γονείς μου δύο αλοιφές οι οποίες βοήθησαν στο να μην εξαπλωθεί. Κατά καιρούς εμφανίστηκαν κι άλλα σημάδια σε διάφορα σημεία του σώματος μου άλλα επειδή τα πρόλαβα σε πολύ αρχικό στάδιο, εφαρμόζοντας πάλι αυτές τις αλοιφές κατάφερα να τα καταπολεμήσω κι έτσι σήμερα έχω ακόμα μόνο το πρώτο μου σημάδι στο πρόσωπο.

Παρόλ᾽ αυτά κάθε φορά που άρχιζε να εμφανίζεται ένα νέο σημάδι κάπου, μέχρι να αρχίσω να βάζω τις αλοιφές και να δω ότι εξαφανίζεται με έπιανε ένα άγχος και ένα σφίξιμο στη καρδιά, φοβόμουν μήπως αυτή τη φορά οι αλοιφές δε δουλέψουν, μήπως αυτή τη φορά θα αρχίσουν τα σημάδια να εξαπλώνονται σε όλο μου το σώμα. Και για να είμαι πλήρως ειλικρινής δεν έχω καταφέρει σήμερα να ξεπεράσω ολοκληρωτικά αυτό τον φόβο.

Τώρα πια είμαι πολύ πιο ήρεμη, κοιτάζω τον εαυτό μου στον καθρέφτη και έχω αποδεχθεί τη διαφορετικότητα μου. Όπως προανέφερα είναι μέρος της κληρονομιάς μου, της κληρονομιάς που τώρα πια έχω αγαπήσει.

Πώς είναι η ζωή σου σήμερα, ζώντας με λεύκη; Έχεις αποδεχτεί τη διαφορετικότητά σου;

Τώρα πια είμαι πολύ πιο ήρεμη, κοιτάζω τον εαυτό μου στον καθρέφτη και έχω αποδεχθεί τη διαφορετικότητα μου. Όπως προανέφερα είναι μέρος της κληρονομιάς μου, της κληρονομιάς που τώρα πια έχω αγαπήσει.

Επηρέασε η λεύκη την προσωπική και επαγγελματική σου ζωή;

Είμαι ακόμα μαθήτρια Λυκείου, οπότε δε μπορώ να μιλήσω για τον επαγγελματικό τομέα. Στο σχολείο όμως πάντα με ρωτούσαν οι συμμαθητές μου ‘τι είναι αυτό το σημάδι στο πρόσωπο μου’, και με εκνεύριζε αφόρητα. Στο γυμνάσιο ένοιωσα την ανάγκη πως ήρθε η ώρα να τη καλύψω, για να αρχίσω να αποφεύγω αυτές τις αδιάκριτες ερωτήσεις που ποτέ δεν απαντούσα με χαρά. Σήμερα συνεχίζω να τη καλύπτω στην καθημερινότητα μου άλλα κυρίως γιατί είναι στο πρόσωπο. Όταν βρίσκομαι ανάμεσα σε στενούς μου φίλους και συγγενείς δε χάνω την ευκαιρία να την αφήσω ακάλυπτη. Αν κάποια στιγμή όμως αρχίσουν να εμφανίζονται κι άλλα σημάδια στο υπόλοιπο μου σώμα δε θα τρέξω να τα καλύψω.

Πιστεύεις πως τα social media και το internet έχουν βοηθήσει ώστε να γίνει η λεύκη αποδεκτή στις μέρες μας;

Υπάρχουν πάρα πολλά δημιουργικά προφίλ στα social media από ανθρώπους που πάσχουν από λεύκη και πιστεύω έχουν βοηθήσει πολύ κόσμο -όπως κι εμένα- να αποδεχθεί τη διαφορετικότητα του, να καταλάβει ότι δεν είναι μόνος και να νοιώσει καλύτερα με τον εαυτό του. Αλλά ο κόσμος που δεν πάσχει από διάφορα αυτοανοσα νοσήματα πιστεύω πως παραμένει ακόμα εξαιρετικά unaware.

Πάσχοντας από λεύκη, είχα την ανάγκη να αγαπήσω τον εαυτό μου από πολύ μικρή ηλικία. Μαθαίνοντας όμως να αγαπώ και να εκτιμώ τον εαυτό μου έμαθα να αγαπώ και τη λεύκη μου, τη διαφορετικότητα μου, την κληρονομιά μου.

Ποιά συμβουλή θα έδινες σε όποιον ζει με λεύκη και φοβάται να το αποδεχτεί;

Θέλει αρκετή δουλειά με τον εαυτό σου. Τίποτα δεν είναι εύκολο. Πάσχοντας από λεύκη, είχα την ανάγκη να αγαπήσω τον εαυτό μου από πολύ μικρή ηλικία. Μαθαίνοντας όμως να αγαπώ και να εκτιμώ τον εαυτό μου έμαθα να αγαπώ και τη λεύκη μου, τη διαφορετικότητα μου, την κληρονομιά μου. Αν αρχίσεις να φροντίζεις τον εαυτό σου και να τον βάζεις σε πρώτη προτεραιότητα, είμαι σίγουρη ότι σιγά σιγά θα αρχίσεις να αγαπάς και τη λεύκη σου

Πώς κάνεις Pin-To-Life; Τι σου δίνει αισιοδοξία στην καθημερινότητά σου;

Προσπαθώ όσο γίνεται να περιτριγυρίζω τον εαυτό μου από άτομα χαρούμενα, που μου θυμίζουν ότι η λεύκη μου με κάνει απλώς ακόμα ποιο ξεχωριστή! Ακόμη, ένα απλό scroll down σε ένα προφίλ από κάποιο άτομο που πάσχει από λεύκη με βοηθάει αρκετά στο να με αποδέχομαι όλο και περισσότερο καθημερινά.


Είμαι η Μαίρη και είμαι η εμπνεύστρια και δημιουργός του PintoLife. Ζώντας η ίδια με λεύκη τα τελευταία 13 χρόνια, γνωρίζω τις δυσκολίες και τις ευτυχίες της διαφορετικότητας και έχω αφοσιωθεί πλέον στην ανάδειξή της. Ταξιδεύω σε ολόκληρο τον κόσμο από το 2006 ως VIP Αεροσυνοδός και Travel Blogger και στόχος μου είναι να εμπνέω και να υποστηρίζω καθημερινά όσους ονειρεύονται μία επιτυχημένη καριέρα και μία ισορροπημένη ζωή, απαλλαγμένη από αρνητικά συναισθήματα.

Founder