7 ερώτησεις για τη Δυσλεξία στην Παιδαγωγό Δήμητρα Πανωρίου

 • Diversity  • 7 ερώτησεις για τη Δυσλεξία στην Παιδαγωγό Δήμητρα Πανωρίου

7 ερώτησεις για τη Δυσλεξία στην Παιδαγωγό Δήμητρα Πανωρίου

Η Δήμητρα Πανωρίου είναι Ειδική Παιδαγωγός (M.A. Northampton UK) και Επιστημονική Διευθύντρια του “Dyslexia Centers – Pavlidis Method” Δράμας. Τα τελευταία δέκα χρόνια εξερευνά τη διαφορετικότητα στην εκπαίδευση. Όλα ξεκίνησαν όταν ως καθηγήτρια Αγγλικών, ανέλαβε ένα δυσλεκτικό φοιτητή. Απορούσε γιατί δεν προχωρούσαν. Αφού ήταν πανέξυπνος! Η λύση αυτής της απορίας την έκανε Ειδική Παιδαγωγό και να εργάζεται εδώ και 8 χρόνια με τα χαρισματικά, δυσλεκτικά παιδιά. Εξειδικεύθηκε στην Δυσλεξία και τις Μαθησιακές Δυσκολίες μέσα από την πολυετή κλινική εμπειρία της και τη δια βίου, επιστημονική εκπαίδευση στο επαγγελματικό της πλαίσιο. Σήμερα, οι εξερευνήσεις και οι περαιτέρω σπουδές της στη Διοίκηση της Εκπαίδευσης (M.Sc), της επιτρέπουν να εκτελεί αρμονικά και επιτυχημένα τα επιστημονικά και τα επιχειρηματικά της καθήκοντα.

Η Δήμητρα είναι μέλος της ομάδας του #PINTOLIFEGR και με χαρά θα φιλοξενούμε τις επιστημονικές συμβουλές της γύρω από τις μαθησιακές δυσκολίες των παιδιών. Τα PINTO KIDS με ιδιαιτερότητες που τόσο αγαπάμε!

Πώς βρήκες τον εαυτό σου να ασχολείται με τη Δυσλεξία; Τι θεωρείς ότι προσφέρεις σε αυτό τον χώρο;

Είχα την τύχη η δυσλεξία να βρει εμένα. Η πρώτη μου επαφή και πρόκληση ως παιδαγωγός, ήταν ένας δυσλεκτικός φοιτητής που ανέλαβα για μαθήματα Αγγλικών πριν 10 χρόνια. Όπως μου έλεγε και ο ίδιος, στα ελληνικά τα κατάφερνε, αλλά στις ξένες γλώσσες δεν μπορούσε κανείς να τον βοηθήσει. Αυτή η συγκυρία (Ευχαριστώ Βασίλη!) με έστρεψε προς την Ειδική Αγωγή επιστημονικά, με σπουδές στην Αγγλία, αλλά και επαγγελματικά. Από το 2012 απολαμβάνω καθημερινά την επαφή με αυτά τα χαρισματικά παιδιά, ως Επιστημονική Διευθύντρια του Dyslexia Center – Pavlidis Method της Δράμας. Θεωρώ ότι η πιο έμπρακτη προσφορά μου στον κόσμο της Δυσλεξίας είναι η στροφή της καριέρας μου αλλά και η εξειδίκευσή μου στην αντιμετώπιση της Δυσλεξίας και στα Αγγλικά, που ακόμα σπανίζει.

Ποιοι είναι οι μύθοι γύρω από τη Δυσλεξία;

Οι κυριότεροι μύθοι είναι οι εξής:

Η δυσλεξία περνάει από μόνη της με την πάροδο του χρόνου. Η πραγματικότητα, όμως είναι ακριβώς η αντίθετη, δηλαδή αν δεν διαγνωσθεί και δεν αντιμετωπισθεί σωστά, τότε όσο περνάει ο χρόνος τόσο θα χειροτερεύουν τα μαθησιακά αλλά και ψυχολογικά συμπτώματα.
Ο δυσλεκτικός δήθεν είναι αδιάφορος και τεμπέλης. Ο τεμπέλης είναι τεμπέλης σε όλα και δεν είναι μόνον στην ανάγνωση και τη γραφή. Από διεθνείς έρευνες, με δείγμα τους επιτυχημένους επιχειρηματίες, αποδείχθηκε η ύπαρξη των δυσλεκτικών 8 φορές μεγαλύτερη σε σχέση με τους μη – δυσλεκτικούς, διότι υπερτερούν στα προσόντα που χρειάζονται για την εφευρετικότητα και την επιτυχία (Logan, 2013)

Ποιες είναι οι δυσκολίες στην καθημερινότητα ενός παιδιού με δυσλεξία και ποιες οι δυσκολίες για τους γονείς ή τα αδέρφια;

Οι δυσκολίες ενός δυσλεξικού παιδιού είναι δυστυχώς πολλές και καθημερινές, ειδικά στα ελληνικά σχολεία. Φαντασθείτε να είστε ένας μαθητής με σοβαρές δυσκολίες στην ανάγνωση και την ορθογραφία, σε ένα σχολείο που όλα μαθαίνονται με αποστήθιση και εξετάζονται γραπτώς! Φαντασθείτε να είστε εφευρετικός, να έχετε αναλυτική σκέψη, πλούσια φαντασία και υψηλές πρακτικές ικανότητες, σε ένα σχολείο χωρίς εργαστήρια και πολυμέσα. Η καθημερινή, ταπεινωτική σχολική αποτυχία συχνά μετατρέπει τις μαθησιακές δυσκολίες του δυσλεξικού παιδιού και σε δευτερογενή ψυχολογικά προβλήματα και δυστυχώς, το καθιστά εύκολο θύμα bullying, διαταράσσοντας και την ψυχο-κοινωνική του ζωή.

Σαφώς όλα τα παραπάνω, μετατρέπονται και σε προβλήματα των γονέων, οι οποίοι έρχονται αντιμέτωποι καθημερινά με την πολύωρη μελέτη των σχολικών μαθημάτων, με την αναμενόμενη άρνηση του παιδιού να συνεργαστεί και με την βεβαρυμμένη ψυχολογία του. Τα αδέρφια σπάνια μένουν ανεπηρέαστα από ένα οικογενειακό περιβάλλον με εντάσεις και συχνά νιώθουν παραμελημένα σε σχέση με το δυσλεξικό παιδί που συγκεντρώνει τη μεγαλύτερη προσοχή των γονέων. Γι’ αυτό όταν ο δυσλεξικός παραμένει αδιάγνωστος και αβοήθητος, φορτώνεται πολλά παραπάνω από την κακή ανάγνωση και ανορθογραφία του, όπως η χαμηλή αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση.

Τα αδέρφια σπάνια μένουν ανεπηρέαστα από ένα οικογενειακό περιβάλλον με εντάσεις και συχνά νιώθουν παραμελημένα σε σχέση με το δυσλεξικό παιδί, το οποίο συγκεντρώνει τη μεγαλύτερη προσοχή των γονέων.

Πιστεύεις ότι τα παιδιά με δυσλεξία αποδέχονται εύκολα τη διαφορετικότητά τους;

Όταν την αποδέχονται το οικογενειακό και το σχολικό περιβάλλον, τότε θα την αποδεχθεί και το δυσλεξικό παιδί μας. Δυστυχώς, στα χρόνια που έχω την τύχη να βοηθώ αυτά τα χαρισματικά παιδιά, πριν διαγνωσθούν και αντιμετωπισθούν, ελάχιστες ήταν οι περιπτώσεις παιδιών που είχαν υψηλή αυτοεκτίμηση-αυτοπεποίθηση και αποδοχή της διαφορετικότητάς τους. Το κλειδί σε αυτές τις μεμονωμένες περιπτώσεις ήταν το θετικό, υποστηρικτικό οικογενειακό και σχολικό περιβάλλον και ασφαλώς η έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση. Αντιθέτως, όταν η αποτυχία είναι επί χρόνια αδικαιολόγητη, οδηγεί τα παιδιά στην παραίτηση και στην γενική απόρριψη του εαυτού τους. Αντιλαμβάνεστε το ψυχικό κόστος στην περίπτωση ενός αδιάγνωστου δυσλεξικού εφήβου και πόσο δυσκολότερο είναι να πιστέψει ξανά στον εαυτό του και να αγκαλιάσει, να δεχθεί θετικά την διαφορετικότητά του.

Πιστεύεις ότι τα social media και το internet έχουν βοηθήσει ώστε να ενημερώνεται ο κόσμος πιο άμεσα για τη δυσλεξία;

Αναμφισβήτητα έχουν βοηθήσει στην ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση τόσο των γονέων όσο και των εκπαιδευτικών, γι΄αυτό και είμαστε όλοι πολύ πιο εξοικειωμένοι τα τελευταία χρόνια με όρους όπως η Δυσλεξία. Θα ήθελα όμως να αναφέρω ότι το internet και τα social media είναι ασφαλή εργαλεία, μόνο όταν εμπιστευόμαστε επιστημονικές πηγές για τόσο σοβαρά θέματα, όπως οι δυσκολίες του παιδιού μας και σε καμία περίπτωση δεν αντικαθιστούν την κλινική παρέμβαση ενός ειδικού παιδαγωγού ή ψυχολόγου σε επίπεδο διάγνωσης ή αντιμετώπισης.

Ποιά συμβουλή θα έδινες σε όποιον γονιό αντιμετωπίζει κάτι αντίστοιχο και φοβάται να το αποδεχτεί;

Αρχικά θα τον ρωτούσα, εάν θα του τον ενδιέφερε να ανήκει το παιδί του στην οικογένεια των διάσημων εφευρετών και των χαρισματικών! Η σημαντικότερη συνειδητοποίηση για να φτάσουμε στην αποδοχή είναι ότι δεν ευθύνεται για την δυσλεξία ούτε το ίδιο το παιδί που γεννήθηκε έτσι αλλά, ασφαλώς, ούτε και ο γονιός που το γέννησε δυσλεξικό. Εστιάζω στο ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερος φόβος από την αβεβαιότητα που βιώνουν οι γονείς μέχρι να φτάσουν στην διάγνωση και ότι την μεγαλύτερη δυσκολία την έχουν ήδη βιώσει, προσπαθώντας μέχρι τώρα να βοηθήσουν το παιδί τους στα τυφλά. Το άγνωστο φοβίζει. Τέλος, αναφέρω ότι η άγνοια οδηγεί και τους ίδιους στις άδικες τύψεις για την αποτυχία του παιδιού τους, ώσπου να κατανοήσουν το πρόβλημα, να το αποδεχθούν και να αποφασίσουν να το αντιμετωπίσουμε. Η σωστή Διάγνωση δεν θα αλλάξει την πραγματικότητα, αλλά θα βοηθήσει να την κατανοήσουμε και να την αποδεχθούμε.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερος φόβος από την αβεβαιότητα που βιώνουν οι γονείς μέχρι να φτάσουν στην διάγνωση και ότι την μεγαλύτερη δυσκολία την έχουν ήδη βιώσει, προσπαθώντας μέχρι τώρα να βοηθήσουν το παιδί τους στα τυφλά.

Πώς θα συμβούλευες σε ένα παιδί να κάνει Pin-To-Life; Τι θα του έδινε αισιοδοξία στην καθημερινότητά του;

Αυτός είναι ένας πολύ μεγάλος στόχος που χτίζεται με τα χρόνια. Ένα δυσλεξικό παιδί θα έχει σίγουρα πιο ευχάριστη καθημερινότητα με τη διαρκή, θετική ανατροφοδότηση στις προσπάθειές του. Όμως η αυτοεκτίμηση, η πραγματικά θετική στάση και η αισιοδοξία στη ζωή του, θα έρθει σταδιακά, μαζί με την θετική του εξέλιξη. Συνεπώς, θα το συμβούλευα να εφαρμόζει καθημερινά, σαν νέο τρόπο ζωής, όλες τις οδηγίες των ειδικών που μετριάζουν τις αδυναμίες του. Παράλληλα, να επικεντρωθεί και να πιστέψει στα χαρίσματά του και να χρησιμοποιεί τα ταλέντα του με μεθοδικότητα. Εφαρμόζοντας αυτή την στρατηγική, θα το παρότρυνα να αντλεί δύναμη από το κάθε θετικό σημερινό, μικρό βήμα για το μεγαλύτερο αυριανό.

Με την επιβράβευση των γονέων στην κάθε επιτυχία του, το παιδί θα μπορέσει να αγκαλιάσει θετικά την διαφορετικότητά του και ως ενήλικας να αξιοποιήσει την Δυσλεξία στη ζωή του, ως την υπερδύναμή του. Αυτό ακριβώς δουλεύουμε στα κέντρα μας με την Γνωστικό-συμπεριφορική Θεραπεία, οδηγώντας το παιδί από την αποτυχία στην Επιτυχία και από τη δυστυχία στην Ευτυχία.

Είμαι η Μαίρη και είμαι η εμπνεύστρια και δημιουργός του PintoLife. Ζώντας η ίδια με λεύκη τα τελευταία 13 χρόνια, γνωρίζω τις δυσκολίες και τις ευτυχίες της διαφορετικότητας και έχω αφοσιωθεί πλέον στην ανάδειξή της. Ταξιδεύω σε ολόκληρο τον κόσμο από το 2006 ως VIP Αεροσυνοδός και Travel Blogger και στόχος μου είναι να εμπνέω και να υποστηρίζω καθημερινά όσους ονειρεύονται μία επιτυχημένη καριέρα και μία ισορροπημένη ζωή, απαλλαγμένη από αρνητικά συναισθήματα.

Founder